Yüreğimi eze eze veda ettim sana...Dilimin ucunda gidişinin hüzünlü türküsü, gözlerimdeyse bitmeyen, bitiremediğim, bitiremediğin aşkın yarım kalmış öyküsü...Derin bir çizikle kanayan çocuk yanım, bir yerlerde buz gibi donmuş kadın yanım ve geleceğe dair düşlerle geçmişin kaosunda boğulan kaderci yanım...Hepsini harmanladım gidişinde, yüreğimi eze eze... Veda etmedin bana...Biliyorum terketmiyordun sadece kendini alıp gidiyordun! Sen sadece kendini götürdüğünü zannederken aşkımın sınırlarından, benim aşkımı, aşka olan inancımı, dünümü ve yarınımı da yüklenmiştin omuzlarına... Nasıl çırpındım anlatabilmek için sana. Ama kelimelerin yetersiz kaldığı, bildik herşeyin anlamsızlık çarkında kaybolduğu bir hava boşluğundaydık... Gözünün yaşını gördüm, ağlayan, hıçkıran, “seni seviyorum” diye defalarca haykıran adamın çığlığı silinmedi kulaklarımdan...Kaçışın boştu gülen gözlü adam... İnsan herkesten hatta herşeyden kaçabilir.Ama kendinden?? Kaçamadın kendinden tıpkı kaçamadığım gibi kendimden... Hatırladıkça güleyim mi ağlayayayım mı bilemediğim mesajlarımı çerçeveleyip, hafızamın en ayaydınlık odalarına astım. Neler yazmıştım sana...İstiyordum ki çektiğim acının tadı senin de dudaklarına bulaşsın...Haykırışlarım senin sesinde yankılanıp kulaklarımda dolaşsın...Benim bütün deliliğime inat bir olgunluk yapışmıştı sanki yakana...Kırmadım, kıramadım seni... Boyun eğmişliğin sessiz nidalarıyla süslüydü kelimelerin. Sen kaderin önüne katıp götürdüğü bir adamdın...Razıydın, biliyordun...Oysa ben O GÜNLER DE ... Aşkının haykıran çığlıkları hiç eksilmedi hayatımdan...Bedeninin olmadığı o her gün kelimelerin yetişti beni ümide döndürmeye...”İçimdesin” diyen bir adamın sesi yankılandı hep başka seslerin içinde... Biliyorum aşkım içindeyim çünkü beni de götürdün yanında...Sensiz hudutlarda yaşayan bir kadını tanıyorum ama içi senle dopdolu...Ve bir adam tanıyorum o kadının olmadığı bir mekana teslim olan...Ama yalnız değil adam. Kadını da götürdü yüreğinde...Aşkın adı, aşkın tadı hiç eksilmedi uzayan kısalan ama hep varolan günlerin ve gecelerin akıp giden ritminde... Tek bir ruh ikiye bölündü iki ayrı bedende...Sen ve ben...İçiçe, çözülmemecesine...Seni Seviyorum, Senin beni sevdiğin gibi hem de...Delirir ve delirtircesine...Se – vi – y o – rum ....

VE........

SEVEREK AYRILANLAR BİLİRLER AYRILIĞI , SEVEREK AYRILANLAR YAŞARLAR PİŞMALIĞI, ÇOK UZAK ŞEHİRLERDE AYNI ÇARPAR İKİ YÜREK, ÇOK UZAK BİR ŞEHİRDE BEKLENDİĞİNİ BİLEREK,GÜN GELİR İÇİN YANAR ELİN GİDER MEKTUPLARA , GÜN GELİR BENİ ARARSIN , GÖZÜN DALAR UZAKLARA............................................................. RÜZGAR AŞKIMI KUCAĞINA ALSA, DAĞLARI TEPELERİ AŞSA SEVDİĞİME ULAŞSA.........

 Baksam bir hüzüne ağlarken, sende buldum kendimi bir baktım yaralı kalbim tekrar atmaya basladı ama bu aşkta biliyorum bana acı verecek, neden mi ?cevabı sende

işte özleyişlerim gene boşuna, haksız mıyım güzel yüreklim sen söyle ...

Bekleyişlerimin içime hapsettiğim özlemlerim vardı.

Hatırladığımda yüreğimde yaratacağı korkunç sızıyı duymaktan korktuğum için beynimin bir köşesine fırlatıp attığım bir daha hiç dokunmadığım anılarım vardı.

Şimdi özgür bıraktım özlemi...

Şimdi hüzün  yaşanıyor bende...

Sorular cevabını buluyor, anılar canlanıyor; çünkü............

Şimdi sen yanımda olmalıydın. Olmazsa olmazımsın yaa.. Gün sönük kalıyor yoksun ya yanımdaaa...kuşlar hüzün şarkıları söylüyor, hazan yaprakları gibi sessizliğe bürünüyor Yüreğim...Yoksun yoksun işteeee..
Yüreğimdesin, ordasın... bunu inkar etmek senin sevgini inkar etmek olur...
ama güne seninle başlamak, sana dokunmak, seni hissetmek bedenimde...
İşte Eksik olan bu

Yasaksınnn...
İmkansızsın...
Gizli sevdamsınnn...

Biliyormusun sevgili.. hep derler yaaa.. gözden uzak olan gönülden de uzak olur..Sanki bunu inkar edercesine, gönlüme, yüreğime doğru bir nehir uzanıyor yüreğinden..suları serin ve berrak... her damlası susuz çöllere hayat verir misalii... Zamanı durdurmayı bilirmisin sevgili...Özledikçe, yaktıkça yüreğini hasretin... zamanı durdurmayı öğreniyorsun..
Gözlerde takılı kalıyorsun, saatlerce bir bakışla avutuyorsun kendini...
sonra sessizliğe bürünüyor yüreğin...olmak istediğin yerde olamamanın
acısıyla kıvranıyorsun... Çaresizcee..

O an..
Duyuyorsun...
Görüyorsun...
Özlüyorsun...
Susuyorsunnn

Yetinmeyi bilirmisin Sevgili...
Bir beyaz güvercinin gagasında yollanan öpücükle başlayan aşkını....
kısacık zamanları sonsuzmuşcasına yaşamayı...
sana ait olduğunu bilsende... her an yanında olamamanın deriiiinn ve dayanılmaz acısıyla yaşamayı...
her ayrılık saati geldiğinde gözyaşlarını inci tanesi misali saklayarak yaşamayıı...

Biliyorsun...
Hissediyorsunn...
Yanıyorsunnn..
İsyan ediyorsunnn...
Ama yetiniyorsunnn.....................................................

OKUYAN HERKESE SEVGİLERİMİ VE TEŞEKKÜRLERİMİ GÖNDERİYORUM .

SEBEBSİZCE TERKEDENLERE GİTSİN ... ( Çünkü , onlara böylesi gerek ................)

Öyle zor bırşey degil, biliyorsun
Ben bugunü yaşarım
Şimdi seni severim,
Biraz sonra başkasını.
Ayrılıklar koymaz bana. Çünki ilk degilsin.
Son hiç degil, digerleri gibi yaşandın ve bitiyorsun

Sen keyfine bak;
Ben başımın caresıne bakarım
Yeni birini bulurum mesela sana benzemesi önemlı degil.
Yeni birini bulur......

Seni hissederim
Dedimya zor birşey degil inan.
Sözlerinin, bir anlamı yoktu zaten
Hayallerimizse;
Adı üstünde yanlızca bı hayaldi ..

Sevgim mi? Sevdim tabi...
Ama bir an için
Ne yani, ne yapmamı bekliyorsun?
Sana yalvarmamı mı?
Aglamamı mı? Günlerce saatlerce, Dön diye haykırmamı mı?
İşte bu çok zor

Ben seni kazanmıştım zaten
Bi zafer iki kere kazanılmaz;
Hep yenilerine yönelir insan.
Benim gibi. Senin gibi.....

.........paylaşmak istedim  okuyan herkese teşekkür ederim ...

Hani o gidişlerin var ya... sessizce... suskun ..

Kırılan sen olduğun halde... kendisiymiş gibi... hani o arkasına dahi bakmadan gidişleri..
Hani senin "o an" "oracıkta" "ancak" arkasından baka kaldığın... anın durması için yalvardığın, tutup ucundan geri çevirmeye çalıştığın an varya...

O işte...en acıtanı o..

Hani o  elinden düşen en sevdiğin, hani o tıpkı tutamadığı gibi... hani o tıpkı tüm gidenlerde yaşadığın gibi... hani o bir ince sızı varya içe akan... işte...tam öyle incecik... yırtarak kayan... düşen kanatan... acıtan.. tutamadığın... parçalanan... tuzla buz olan... zamana savrulan... zamanda akıp giden... hani o zamanla çatıştığın ama zaman içinde yok olmayan herkesin inandığı o kocaman ... "zaman her şeyin ilacıdır" yalanı ... bunun bir yalan olduğunu tekrardan hatırladığın an... ve kendini kandırmaya başladığın an ... istemeye istemeye inanmaya başladığın an..

O işte...en acıtanı o..

Ama senin orda oldugunu hep bildiğin ..
Ama senin hep hissettiğin..
Ama bir dahası olmayan..
Ama zaten hiç senin olmayan..
Ama senin hep bildiğin..
Ama senin hep hissettiğin..
Ama bir daha sana geri gelmeyecek olan..
Ama buna rağmen
Gelmeyeceğini bile bile senin beklediğin..

O işte...en acıtanı o..

Sonra o kocaman kocaman, akıp gitmek bilmeyen zaman..
O durduramadığın an' ın karmaşası tezatlığı..
Kördüğüm oluşu..
O "acabalarla" , "keşkelerle" dolu soruların ..
İçindeki kısır döngülerin..
Ve o an ..
Hiç bir şey yapamamanın çaresizliği..

O işte...en acıtanı o..

Belki de sadece çaresizliğin...

Çaresizliğim...lütfen beni artık acıtma....

Hani o gidişlerin var ya... sessizce... suskun ..

Kırılan sen olduğun halde... kendisiymiş gibi... hani o arkasına dahi bakmadan gidişleri..
Hani senin "o an" "oracıkta" "ancak" arkasından baka kaldığın... anın durması için yalvardığın, tutup ucundan geri çevirmeye çalıştığın an varya...

O işte...en acıtanı o..

Hani o  elinden düşen en sevdiğin, hani o tıpkı tutamadığı gibi... hani o tıpkı tüm gidenlerde yaşadığın gibi... hani o bir ince sızı varya içe akan... işte...tam öyle incecik... yırtarak kayan... düşen kanatan... acıtan.. tutamadığın... parçalanan... tuzla buz olan... zamana savrulan... zamanda akıp giden... hani o zamanla çatıştığın ama zaman içinde yok olmayan herkesin inandığı o kocaman ... "zaman her şeyin ilacıdır" yalanı ... bunun bir yalan olduğunu tekrardan hatırladığın an... ve kendini kandırmaya başladığın an ... istemeye istemeye inanmaya başladığın an..

O işte...en acıtanı o..

Ama senin orda oldugunu hep bildiğin ..
Ama senin hep hissettiğin..
Ama bir dahası olmayan..
Ama zaten hiç senin olmayan..
Ama senin hep bildiğin..
Ama senin hep hissettiğin..
Ama bir daha sana geri gelmeyecek olan..
Ama buna rağmen
Gelmeyeceğini bile bile senin beklediğin..

O işte...en acıtanı o..

Sonra o kocaman kocaman, akıp gitmek bilmeyen zaman..
O durduramadığın an' ın karmaşası tezatlığı..
Kördüğüm oluşu..
O "acabalarla" , "keşkelerle" dolu soruların ..
İçindeki kısır döngülerin..
Ve o an ..
Hiç bir şey yapamamanın çaresizliği..

O işte...en acıtanı o..

Belki de sadece çaresizliğin...

Çaresizliğim...lütfen beni artık acıtma....

Seni terkettim aşkım, simdi mutlumusun? huzurlumusun? artık hayatında değilim..

Rahat bir şekilde yastığa başını koyup geceleri üç beşlere kadar nöbet tutmuyormusun?
Ben seni düşünüyorum hala. Sen tatlı uykunda kimbilir neleri hayal edip uyurken ben geceleri seni düşünüp gözlerimi tavana dikip hayalini kuruyorum.

Çünkü seni deliler gibi seviyorum.
Sen olmasanda , bir başkasına gönlünü kaptırmış olsanda ben hala seni dileler gibi seviyorum.
Bekliyorum seni aşkım. Birgün bana dönmeni büyük bir umutla bekliyorum.

Sende iyi bilirsinki umutsuz insanlar asla yaşayamaz.
Sen gelmesende benim olmasanda ben yinede seni içimde bir umutla döneceğini bekliyorum. Hala senden umudumu yitirmedim.
Olurya belki o kız seni incitir, belki seni terkeder ben sana yüreğimi sonsuza kadar açtım.
Belki birgün gelir diyip seni büyük bir sabırla bekliyorum.

Bu can bir tek sana kurban  canımın içi..
Kırılma , incinme sen , seni hiçkimse üzmesin. Bana yaşattığın onca acılara rağmen yinede senin üzülmene gönlüm razı olmuyor CAAAN.

Sen beninm kalbimsin. Bu CAN seninle yaşıyor. Ne olursan ol, Kim olursan ol,
ben seni burada bekliyorum belki birgün dönersin diye. İlk sözüm gibi son sözümde
SENİ ÇOK SEVİYORUM CANIMIN İÇİ .....

Birgün dönmek istersen bekliyorum seni ilk günkü gibi asla unutma ardında gözü yaşlı bir bekleyenin var....

Adı bende saklı.

Içimde deli gibi ç?rp?n?yor kelimeler, bir hayk?r?? olup ç?kabilmenin yolunda.....
Ate? aramadan yak?yorlar yüre?imi , bir ?eyler var eriyen ak?p giden, kelimelerin ç?rp?n??lar? içerisinde..........

Acaba diyorum Acaba???????????????????

ve ?u güzel ?iir tak?l?yor gözüme ........................

I?TE BEN GELIYORUM

Içim ac?yor ve yan?yor can?m
Bittimi ?imdi, bitti mi her ?ey
Ne oldu ne oluyor böyle
Severken ayr?lmak sevdi?inden
Gönlümde büyüttü?üm gülden
Nasibim neden sadece diken
Neden hak ettim onca olanlar?
Ve bu olanlar?
Can?m yan?yor,bu anlams?zl?k neden
Hayk?rmam laz?m durmadan ba??rmal?y?m
Nefesin tükenene kadar,
Sesim kesilene kadar
Içimdeki bu ate? sönmeli
Bir ?ekilde h?rs?m ç?kmal? y?llardan
Inad?na dik durmal?y?m
Hayk?rmal?y?m bitmedim diye
Güçlüyüm diye, da?lar bile
K?skanmal?, imrenmeli bana
Ruhumda ki f?rt?nalar son bulmal?
Iss?z bir gece sessizli?inde yürümeliyim
Sessiz ama kendinden emin olarak
ç?kacak her engeli a?mal?y?m
Dostum dü?man?m ?a??rmal? art?k
Yaln?z gelmi?tim bu dünyaya
Her ?eyi omuzlam??t?m ya
Kimseye derdimi anlatamadan
Sadece a?layabiliyordum ya
Evet, yine a?layacam biliyorum
Ama medet umarcas?na de?il
Ruhumun ?st?rap ate?ini söndürmeye
Kül edip güller açt?rmaya
Dökece?im gözlerimden ya?lar?m?
Hey ahali duyun sesimi
Att?m art?k omzuma hayat?m?
ç?kt?m yürüyorum, geliyorum
Huzur sofras?ndan yerimi aç?n
Bende nasibimi almal?y?m art?k...

HERKESE HUZURLU VE MUTLU GüNLER DILIYORUM VE OKUYAN VE

GöNüL SAYFASINA BIZLERIDE ALAN KI?ILERE TE?EKKüR EDIYORUM ....

yaln?zl?k istiyor içim. daha fasla düsünmek..
s?kk?nl?g?m bedeninde direnirken ben kendi sark?m? söylüyorum.
her insan gibi ya da baz?lar? gibi,
bak hala burday?m diyorum.
biliyorum kand?r?yorum kendimi.
yasama savas? içinde bütün yokluklar?m
yolun ortas?ndan yürümeye devam ediyorum
geceleri içip sarho? oluyorum
biliyorum, benim gibi yasayan insanlar var
da??n?k bir yasam?n bas ucunda.
geceleri uyan?k, gündüzler uykulu.
tabi bilinmeyenin ötesinde hissettiklerim.
dü?ününce anlams?z kal?yor,
içimde ki yaln?zl???n oyunlar?,
baslang?c? olmayan bir sonun içinde,
o düslerin oldugu yerde..
sizofren bir cocuk canlan?yor
?imdi sonras?z yasama kald?g? yerden devam ediyor
hiç istemedi?i halde b?rak?yor kendini,
bilmedi?i yolun son ?s?g?na.
yürümek gerek, kaybolusun sonuna.
belki de gördü?ü o son, baslang?c?n ayn?s?.
sonu var m? ki...
asfalttay?z iste. oldugumuz yerde.
yak bi sigara, penceren izle karanl?g?.
sonbahar?n yaln?zl?g? dolsun gözlerine.
sen bilme gene ..
püfff.. yak bi sigara..

baris m. 08.21.07 02:51......